دل خوشی های کوچک

برای نمایش مطلب باید رمز عبور را وارد کنید ...

هرجا میرم حرف از رفتنه... شرکت...دانشگاه و حتی اینجا قراره چی بشه...؟...

سلام اومدم فقط گرد وخاک اینجا رو دم سال نویی بگیریم و تمیز کنم حرفی نیس سال جدید پیشاپیش مبارک ان شاالله سال پر و خیر برکتی باشه براتون...

خانه ات اباد همکار عزیز که گند زدی با این کدنوشتنت!!! قبول کار نیمه تموم یه نفر دیگه با عرض معذرت خریتیه که دیگه تکرار نمیکنم ...

خدایا این مصیبت جدید رو چطوری تحمل کنم......

یه جوری دلم گرفته یه جوری دلم میخواد فقط گریه کنم یه جوری داغونم که تا حالا اصلا این جوری نبودم انگار اوار شدم روی زندگی اوار شدنی بدتر از اوار شدن پلاسکو... دمِ آخر وصیتی دارمای علی جان به خاطرت بسپارنیمه شبها حسینِ دلبندمبا لب تشنه می شود بیداربارِ سنگین این وصیت رااز سرِ شانه های من بردارقبل خوابیدنش عزیز دلمظرف آبی برای او بگذارگریه کردم ز غربتش دیشبتا سحر سوختم برای حسینبا همین دست ناتوان امروزپیرهن دوختم برای حسینکفنش را به زینبم دادمحرف های نگفته را گفتمچند ساعت برای دختر خودفقط از رنج کربلا گفتمگفتمش میوه ی دلم زینبکربلا باش یار و یاور اوظهر روز دهم به نیتِ منبوسه ای زن به زیر حنجر او وقت افتادنش به روی زمینچشم خود را ببند مثل خداصبر کن دختر عقیله ی منقهرمان بزرگ کرب و بلا وحید قاس...

سرویس دانشگاه هنوز از پیچ پارکینگ خارج نشده! دنده عقب گرفت و ایستاد. راننده اومد عقب جای اقایون رو تغییر داد و به حساب جا باز کرد. بعد چند دقیقه دیدیم چند نفر اومدن و سوار شدن! کاشف به عمل اومد استاد نگهشون داشته و اینا هم زنگ زدن به راننده که وایسا ما داریم میایم! سرویس از در دانشگاه بالاخره خارج شد. بعد از طی مسافتی با رسیدن به اولین دوربرگردون! دور زد و برگشت دم در پارکینگ! یه نفر دیگه رو سوار کرد! دیر شده بود و به سرویسی که مستقیم سر کوچه میاوردم نمی رسیدم اساسی اعصام بهم ریخته بود و با خودم میگفتم این کارش !کار خیر بود یا حق الناس؟ شاید یکی کلاس داشت...

صدای تبل تو گوشم میپیچه مداح میخونه ناخوداگاه اشکم میریزه... اخ که چقدر این روزها درد داره... اخ که چقدر دلم تنگ شده بود واسه این روزها... آمد محـرم و همه لات های شهـــــر توبه کنان به مجلس روضه رسیده اند کاش بفهمیم این روزها رو... خدایا به ابروی امام حسین (علیه السلام) هممون رو عاقبت بخیر کن... ...